นี่ตูกลับมาเขียนบล็อคเพราะเรื่องแค่นี้เรอะ...
posted on 31 Jul 2009 09:26 by rayaขออภัย แต่มันต้องระบาย ไม่งั้นอาจจะอึดอัดไปโดดตึกเล่น ณ ที่ทำงานได้...
เช้าที่แสนสดใสเพราะฟ้าอึมครึมหายไปสิ้นเมื่อรับโทรศัพท์...
(สมมติว่าไอ้ตัวอักษรแดงๆเป็นพนักงานไร้มารยาท สีดำเป็นคุณลูกค้า)
"ต่อหนังสือให้ผมหน่อย"
"มันเกินกำหนดแล้วนะครับ ต้องมาเคลียร์ค่าปรับก่อน ไม่งั้นจะยืมหนังสือต่อไม่ได้ครับ"
"ผมอยู่ต่างจังหวัด เข้ามาไม่ได้"
"ไม่ทราบว่าจะสามารถเข้ามากรุงเทพฯได้เมื่อไหร่ครับ"
"ไม่รู้ เขาไม่มีหมายกำหนดมาให้ผมเข้าไป"
"คือ ถ้าพี่พอบอกได้ว่าจะเข้ามาในช่วงไหนได้ เดี๋ยวจะเคลียร์ค่าปรับผมออกให้ก่อนน่ะครับ เพราะระบบใหม่มันจะยืมต่อไม่ได้ถ้าเกินวันที่ระบบตั้งไว้"
"ก็ผมเข้ามาไม่ได้ แล้วนี่จะให้ทำไง ต้องให้ค่าปรับเป็นหมื่นๆก่อนใช่มั้ย"
(เริ่มมีเสียงโกรธ และประชด)
"ไม่หรอกครับ ไม่ถึงหมื่นแน่ๆ ระบบมันตั้งลิมิตไว้"
"แล้วลิมิตมันเท่าไหร่"
"ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจครับ ถ้าเอาแน่ๆต้องถามหัวหน้าครับ"
"คุณชื่ออะไร"
"xxxxxxx"
"แล้วจะทำไงเนี่ย เข้ามากรุงเทพไม่ได้ ต้องให้ปรับจนหมดตัวก่อนเลยใช่มั้ย ระบบใหม่เนี่ย"
"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ"
"บอกผมมา ไอ้ลิมิตที่ว่าน่ะเท่าไหร่"
"เอ่อ ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจนะครับ ต้องถามหัวหน้าเพราะเขาเป็นคนตั้งกำหนดสูงสุดไว้"
"เท่าไหร่"
"งั้นเดี๋ยวเช็คให้แปบนึงนะครับ"
(จริงๆรู้ แต่ไม่อยากบอก ก็คีย์ดูในตัวโปรแกรมแปบนึง)
"200บาทต่อเล่มครับ สูงสุด"
"ต่อเล่มเรอะ ไม่ใช่ต่อครั้ง"
"ครับ"
ต้นสายหันไปฮึดฮัดๆ
"เฮ่อ เอาเหอะๆ ต้องมาจ่ายสินะ เดี๋ยวผมจะลองหาละกันว่ามีใครในสำนักงานจะมาจ่ายค่าปรับให้ผมได้มั่ง"
"ครับ ขอบคุณมากนะครับ"
--จบ--
กำหนดของการยืมหนังสือคือ 2 สัปดาห์ต่อ 1 ครั้ง เมื่อหมดอายุการใช้งาน เอ๊ย หมดเวลาที่กำหนด สามารถยืมต่อได้เพิ่มอีกครั้งหนึ่ง รวมแล้วหนังสือ 1 เล่มคุณสามารถเอาไปอ่าน ไปใช้เป็นหมอน รองหม้อ ยัดวางขาโต๊ะ ฯลฯ เป็นเวลา 1 เดือน ถ้าไม่มีใครมาขอจองหนังสือ...
และค่าปรับคิด 5 บาทต่อวันที่เกิน ไม่นับวันหยุดต่างๆ...
พนักงานรับโทรศัพท์เป็นเครื่องมือในการระบายอารมณ์อย่างดีของคุณ เพราะคุณไม่มีทางโดนพนักงานโดดถีบจากทางโทรศัพท์ได้แน่ๆ แต่พนักงานก็มีอารมณ์ได้เหมือนกับคุณ...
และที่อยากจะบอกคือ ผู้ใหญ่อะไรฟะแสรด มาใส่อารมณ์กับเด็ก ไม่ได้กระแทกเสียงหรือพูดหยาบคายใส่เลยซักครั้ง แต่ผู้ใหญ่มาเอาเรื่องกับเด็ก กูถูก มึงผิด ทำไมไม่ทำให้กูสะดวกสบาย กูมาไม่ได้เนี่ยมึงเห็นมั้ย โทรศัพท์มีแค่เสียงผ่านมาก็จริง แต่ทุกเสียงที่กระทำมันผ่านมาหมด ต่อให้คนไม่มีโทรจิตก็รู้ความคิดของอีกฝ่ายได้...
นี่ดีแค่ไหนแล้วว่า หนังสือพวกนั้นที่ยืมไป ไม่มีใครจองหนังสือเพื่อที่จะอ่านต่อ ลองมาเป็นคนที่รอหนังสืออย่างไม่มีกำหนดบ้างมั้ย จะอ่านแล้วก็ไม่ได้อ่าน...
edit @ 31 Jul 2009 09:54:41 by raya


