Street to Emhril

วันที่15สิงหาคม 2549 ตอนเช้าตรู่...

เฟรนซ์ฟรายวัย8ปี ได้จากโลกนี้ไปแล้ว หลังจากที่ทนบาดแผลจากการถูกรอทไวเลอร์กัดมาเป็นเวลา2อาทิตย์...

...และแล้วก็เสียน้องสาวคนที่3ไป...

ก่อนถึงตอนเช้า พาเข้าไปนอนในห้องแอร์ เพราะดูเหมือนมันจะร้อน สังเกตจากตอนพาไปร้านหมอ จะดูร่าเริงกว่าปกติมาก เลยทดสอบจับเข้าไปนอนในห้องดู จากที่ดิ้นๆดื้อๆก็หาย นอนสบายแฮ มีทีวีให้ดูอีกตังหาก หลังจากที่ทำพี่สาว(น้องสาวผม) ร้องไห้ฟรีไปรอบหนึ่งที่เห็นมันชักแหง่กๆ มีเสียงคร่อกๆ...

วันที่14 นั่งมองมันชักด้วยใจระทึก...วันที่13 พาวิ่งไปหาหมอถึง3รอบ กลับมาทั้งสายน้ำเกลือระโยงระยาง ซักพักแผลที่เพิ่งตัดไหมก็แตกอีก เลยต้องพากลับไป...

2วันก่อนหน้านั้น ไม่ยอมกินอะไรเลย เนื่องจากกลัวยัดยาเม็ดบั่กอึ่ด ทั้งปลอบทั้งขู่ก็ไม่ยอม ได้แต่กัดฟันแน่นไม่ยอมง้างปากขึ้นมา...

ในวันแรก...พาไปรพ. นั่งรอคิวนาน2ชม. จนได้รักษา แล้วก็รู้ว่าไม่มีคิวผ่าตัดขาที่หัก แถมยังทำแผลให้ไม่หมดอีก จึงมีน้ำอะไรไม่รู้ไหลออกมาจากท้อง...

รู้สึกว่าไม่ควรทำให้มันทรมาณ วิ่งพาไปรักษาเลย รู้ๆอยู่ว่าไม่รอด...

จะมานั่งแค้นรอทไวเลอร์ข้างบ้านนั่นก็ไม่ได้ เพราะหมากัดหมาไม่ผิด มันเป็นสัญชาตญาณ...

เจ็บใจจนไม่รู้จะว่ายังไง...

ปล. เขียนบลอคบ้าอะไรฟะ เล่าจากหลังไปหน้า สงสัยเชื้อบ้าจะกำเริบ แถมวันนี้ยังไปมีเรื่องกับพี่ที่ทำงานอีก ถ้าพรุ่งนี้โดนประชดต่อสงสัยทนไม่ไหว ไม่ชอบคนประชด จะประชดคืนให้ดู...