Street to Emhril

ตอนเช้านั่งรถมาทำงาน ได้ยินเสียงวิทยุแว่วๆถึงพระราชดำรัสของในหลวงว่า ให้คนไทยสามัคคีกันไว้...

หางตาเหลือบมองแม่ เห็นทำหน้าเป็นทำนองกลุ้มอกกลุ้มใจเกี่ยวกับสถานการณ์ในประเทศเราขณะนี้ คำว่าสามัคคี คือสิ่งที่จำเป็นที่สุดสำหรับบ้านเรา...

"ใครว่าคนไทยไม่สามัคคีล่ะแม่ ก็เห็นสนับสนุนกันดีออก สำหรับพวกตัวเองน่ะ ใครไม่คิดเหมือนก็รุมกันยำทิ้งไง"

เออเนอะ ก็ไอ้ที่เขาช่วยเหลือกันในกลุ่มนั่น เขาก็คนไทยกัน แค่เขาไม่ถูกกับคนไทยอีกกลุ่มหนึ่งเท่านั้นเอง...
ขำๆน่า...

แต่เป็นเรื่องที่ปฏิเสธกันไม่ได้ ว่าคำว่า"สามัคคี"ในปัจจุบันได้กลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า"รักพรรคพวก"...

เรามักจะสนับสนุนพวกเดียวกันในวงแคบ ไม่ต้องถึงขนาดระดับประเทศหรอก เอาเป็นว่าแค่ภายในรร. เราก็จะแบ่งเป็นชั้นๆห้อง หรือแม้กระทั่งแบ่งกันเองนั่นแหล่ะในห้องเดียวอยู่ห้องเดียวกันก็ยังตีกันได้นี่ จริงมั้ย?...

แต่การแบ่งกลุ่มกันเช่นนี้ ทำให้คนในกลุ่มของเรา เกิดอาการเอาแต่ใจตัวโดยไม่มีเหตุผล เพราะไม่ว่าจะทำอะไร เขาก็จะมีคนสนับสนุนโดยที่ไม่ใส่ใจว่าพวกของเราจะผิดหรือจะถูกแน่ชัด...

ดังจะเห็นได้อย่างชัดเจนในสังคมเกมออนไลน์ ผู้ที่อยู่ร่วมกิลด์ คลับ แคลน คอมพานี หรือริง จะถูกจัดเป็นผู้ที่เราไว้ใจได้ในระดับหนึ่ง และเมื่อใดก็ตามที่คนๆนี้ได้เกิดมีเรื่องถกเถียงกับคนอื่นซึ่งเราถือว่าเป็นคนนอกกลุ่ม สิ่งที่เราคิดก็คือ คนของเราถูก!!!...

และใครก็ตามที่มามีเรื่องด้วย เป็นผู้ที่ผิด!!!...

นอกจากนี้ สิ่งต่างๆที่ทำกันภายในกลุ่ม ในสายตาเราอาจจะเป็นสิ่งที่น่ารักน่าเอ็นดู จนทำให้เกิดการปฏิบัติจนเป็นความเคยชิน แต่เมื่อพฤติกรรมเหล่านี้ถูกแสดงออกมาให้คนอื่นที่ไม่เคยชินพบเห็น อาจจะกลายเป็นความน่ารำคาญ ทำให้เกิดความไม่พอใจขึ้นได้...

บ่อยครั้งที่สิ่งเล็กๆน้อยๆเช่นนี้ กลายเป็นชนวนทำให้เกิดการโต้แย้งกัน ทั้งๆที่มันไม่ควรจะเป็น สำนึกบางอย่างที่เราควรจะมี ก็หายไปเพราะถูกการสปอยล์กันภายในกลุ่ม ทำให้ไม่รู้สึกว่าเราได้ทำอะไรผิด...

นึกถึงแล้วก็ขำ เนื่องจากเพิ่งเจอเหตุการณ์ถกเถียงกันในบอร์ด สามารถแบ่งกลุ่มได้เป็น3ฝ่าย...

กลุ่มเจ้าของกระทู้และพรรคพวก เป็น A

คนชื่อเสียที่โดนปักหัวไว้ว่าเป็นเกรียนในบอร์ด ที่หาญกล้ามาสู้กับA เป็น B

กลุ่มคนซึ่งเกลียดB ตามล้างตามเช็ดไม่เลิก ไม่ว่าBจะโผล่มาที่ไหน ก็พร้อมจะไปด่าได้ทุกเมื่อ เป็น C

เมื่อBเกิดมามีเรื่องกับAซึ่งโพสต์ในเชิงร้องเรียนอยากให้มีการอัพเดทตัวเกมเพิ่มเติม เนื่องจากที่เปิดมาได้1เดือนนั้น พวกตนก็ได้เล่นกันจนเลเวลตัน ไม่สามารถไปไหนได้แล้ว Bจึงด่ากลุ่มAในเชิงเสียดสี ซึ่งทำให้พลพรรคAยอมทนเฉยไม่ได้ จะได้ออกมาด่าโต้ตอบเช่นเดียวกัน ทั้งสุภาพและหยาบคาย

Cซึ่งเป็นฝ่ายต่อต้านB ก็ได้ออกมาด่าสนับสนุน ด้วยคิดว่าBมีสิทธิอะไรที่จะด่าA ในเมื่อตัวเองก็ไม่ได้ทำตัวให้เหมาะสม ทำให้Aได้พรรคพวกเพิ่มอย่างไม่คาดคิด และช่วยกันด่ากระหน่ำBอย่างไม่ต้องคิดว่าตัวเองได้พูดอะไรออกไป

จบลงด้วยการที่มีผู้รักษากฏบอร์ด ออกมาปรามและล็อคกระทู้เพื่อให้ผู้ที่อยากจะทะเลาะกัน หันไปตีกันทางอื่นจะได้ไม่เดือดร้อนบอร์ด

คำถาม :

1. การที่Aเป็นผู้ที่เคยปฏิบัติดี เป็นที่ยอมรับของคนอื่นๆ เพราะไม่เคยไปหาเรื่องใครเขาอย่างB จะสามารถทำให้Aมีสิทธิที่จะใช้คำพูดที่รุนแรงอย่างไรก็ได้หรือไม่?

2. หรือถ้าหากจะพูดว่า เพราะBเป็นคนที่ไม่สมควรจะพูดจาด้วยเหตุผลได้ จึงทำให้Aต้องใช้คำที่รุนแรงพูดใส่ โดยไม่จำเป็นต้องให้เกียรติB เช่นนี้ จะถือได้ว่าAก็เป็นคนประเภทเดียวกับBหรือเปล่า?

3. Cซึ่งมาร่วมสนับสนุนในการด่าB เพราะเห็นว่าBเป็นคนที่ไม่มีเหตุผล ทำให้ค่าของBในสายตาของCดูด้อยกว่าA จึงไม่รู้สึกแปลกอะไรที่Bจะโดนรุมประนามอันเนื่องมาจากที่Bไม่เห็นด้วยกับA ทำให้สรุปได้ว่าความคิดของAถูกต้อง ไม่ควรจะมีผู้มาคัดค้าน?

จากเหตุการณ์ที่เล่ามา ผมเองก็เป็นผู้ที่คัดค้านAเช่นเดียวกับB จะต่างกันที่ว่า ผมไม่เคยไปหาเรื่องใครเหมือนกับB สิ่งที่ผมชี้แจงให้Aฟัง ก็คงไม่ได้ต่างอะไรกับB เพียงแต่ออกมาจากปากของคนที่ไม่เคยมีตัวตนในสังคม และไม่ได้ใช้คำรุนแรงเหมือนB...

ผลที่ได้คือ ไม่มีใครใส่ใจ และส่วนใหญ่ก็ล้วนแต่จะหันไปโจมตีBทั้งสิ้น ด้วยความที่เห็นBเป็นคนเลวซะเต็มประดา ไม่ได้มองว่าBก็เป็นคนหนึ่งที่มีสิทธิจะออกความคิด ถึงแม้ว่าBนั้นจะมีค่านิยมที่แตกต่างจากคนอื่นๆก็ตาม...

จะเห็นได้ว่า การที่คนหลายๆคน จะเกิดความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้นั้น จะเกิดมาจากเหตุผล3ประการ...

1. เกิดจากความสนิทสนม ใกล้ชิด จนถือว่าเป็นพวกเดียวกัน
2. มีความคิดเห็นอย่างเดียวกัน หรือมีความคิดเห็นเกี่ยวกับผู้ที่มาขัดแย้งอย่างเดียวกัน
3. ไม่ได้มีอคติมาแต่เดิม ว่าอีกฝ่ายเคยประพฤติตนไม่ถูกต้อง

สิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานในการปฏิบัติตัวต่อคนอื่นๆในสังคมว่าเราจะดีจะร้ายกับเขาอย่างไร จะต้องอยู่ภายในกรอบ3อย่างนี้ และอาจจะมีแบ่งแยกอีกได้ว่า ถึงความประพฤติจะเลวร้าย แต่ถ้าหากเป็นพวกเดียวกัน หรือคนรู้จัก เราก็พอที่จะทำใจรับได้!?...

เคยได้คุยกับน้องคนหนึ่ง เรื่องการปฏิบัติตัวต่อคนอื่นในหลายๆมุมมอง การกระทำบางอย่างที่เราโดนกระทำ หากผู้ที่ปฏิบัติมีสถานะต่างกัน ความรู้สึกของเราก็จะต่างกันด้วย...

ตัวอย่าง : เราถูกอีกฝ่ายวานให้ทำอะไรบางอย่าง
1. ฝ่ายตรงข้ามเป็นพ่อแม่ หรือญาติผู้ใหญ่ - เราจะยอมทำให้ตามหน้าที่ หรือถ้าเราเป็นลูกหลานที่โดนสปอยล์ อาจจะอิดเอื้อนจนไม่ต้องทำ
2. ฝ่ายตรงข้ามเป็นเพื่อนสนิท - อาจจะยอมทำ หรือต่อรองทำแต่บางส่วน ไม่ได้ยอมทำให้ทั้งหมด
3. ฝ่ายตรงข้ามเป็นเจ้านาย หรือหัวหน้า - ยอมทำให้ แต่อาจมีรายการบ่นลับหลังถ้าเกิดเราขี้เกียจ หรือไม่อยากจะทำ
4. ฝ่ายตรงข้ามเป็นใครซักคนที่บังเอิญเจอ แล้วเขาขอให้เราทำด้วยความเมตตาของเรา - อารมณ์ดีก็ทำ อารมณ์ไม่ดีก็เมิน
5. ฝ่ายตรงข้ามเป็นคนที่เรารู้สึกดีด้วย - จะทำไรก็ทำ ยอมถวายหัวทูนเกล้าให้เลย

ฮ่วย...

โดยเฉพาะไอ้ข้อหลังนี่เจอประจำ เปล่า ไม่ได้ทำเอง แต่นั่งมองชาวบ้านสปอยล์กันแล้วงง เออ ทีไอ้นี่ขอน่ะ ทำให้ได้ทุกอย่างนะ แต่เวลามีใครขอให้ทำอะไรซักอย่าง หรืองดทำอะไรเพื่อความสงบสุข เห็นด่ากันสารพัด กรูไม่ยอม กรูไม่ได้ กรูต้องเอา อยากจะบ้า...

ถึงได้บอกกับน้องคนนั้นว่า...

"มนุษย์เรายอมให้คนใกล้ชิดเอาเปรียบได้สารพัด โดยที่ไม่ได้รู้สึกว่าเขาจะเอาเปรียบ แต่ถ้าหากอีกฝ่ายไม่ใช่ แม้เรื่องเพียงเล็กน้อย เราก็กลัวที่จะโดนเอาเปรียบ ทั้งๆที่เขาไม่ได้คิดจะทำ"

ใช่ จริงๆแล้วคนใกล้ชิดเราก็ไม่ได้คิดจะเอาเปรียบหรือใช้ประโยชน์อะไรจากเราหรอก แต่ความเคยชินและความง่ายของการได้รับ ทำให้เราให้เขาได้ทุกอย่างที่อีกฝ่ายต้องการ...

ที่เขียนนี่ ไม่ได้จะบอกให้เราคิดเล็กคิดน้อยไปซะทุกเรื่อง แต่จะบอกว่าสิ่งเหล่านี้ เป็นส่วนประกอบของการแบ่งพรรคแบ่งพวก...

เพราะเขาเป็นเพื่อนของเรา เขาถึงได้ทำอะไรไม่ผิด สิ่งที่ทำผิด ก็เป็นสิ่งเล็กน้อย ที่ไม่ต้องเก็บมาคิด...

ที่ทำให้เกิดความขัดแย้งกันในขณะนี้ เพราะมีการแบ่งพวกออกเป็นหลายกลุ่ม เมื่อคนในกลุ่มไปมีเรื่อง หรือทำอะไรให้อีกกลุ่มหนึ่งไม่พอใจ เราก็จะสนับสนุนพวกเดียวกันเอง โดยไม่ใส่ใจว่าคนของเราทำผิดจริงหรือไม่ หรือไม่ก็เห็นมันเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย ไม่ควรที่จะมีคนไม่พอใจ...

ว่าจะเขียนเรื่องความสามัคคีในหมู่คณะ ไปๆมาๆกลายเป็นนั่งกัดนิสัยของชาวบ้านอีกแล้ว 555...

จริงๆแล้วไม่ยากเลยที่คนไทยเราจะสามัคคีกัน เพราะความรู้สึกรักพวกพ้องนั้นเป็นสันดานเดิมของมนุษย์อยู่แล้ว เป็นสัตว์ที่ต้องการสังคม...

...เพียงแต่สังคมถูกแบ่งเป็นหลายกลุ่มมากไปหน่อยเท่านั้นเอง...